Yannis V Yaylalı için Siyah Karga Yazdı

PicsArt_04-29-06.35.15

Sevgili Siyah Karga, Yannis Vasilis Yaylalı için yazdı ve Bende çizdim
“Dağların gökyüzüne açıldığı diyarlara, dağların denize küstüğü hisarlardan gelmişti. Diyar diyar dolaşmadan evvel kapı kapı koşmuştu. Aslında çilingir ustası değildi tıpkı kapıcı çırağı olmadığı gibi.

“Kör atların kolezyumlarda koşturulduğu zamanlarda arenada heyulanın coşkusunda vecd olan bir yeni yetmeydi oysa gerçekte tam olarak bir yeni yetimdi, eğer talihi yaver gitseydi belki de bir muzaffer olacaktı veya en kötü ihtimalle yaverin kendisi. Lakin kader hayatı talihin aksine hep sonradan takip ettiğinden dolayı kör atların gözlükleri sadece izleyicilerin dehşetini dizginliyordu. Velakin Körpe gladyatörler ancak görmüştü korkunç dehşetin kendisini ve artık çıplak eller biliyordu kılıcın kınının rüzgarda ıslıksı sesinde ıslak göz yaşlarını ve havada inen kılıç darbesinin ecel anını. Çünkü ancak ölünce kahraman olunduğu zamanlar yaralanınca, inançlar beyhudedir ve beden can pazarıdır. Esir savaşın sıratıdır; zira diri ise ganimet ölü ise kahraman. Talih bir kere yenik düşerse kader hep gölgesidir hayatın ya kara bir talih ya da karanlık bir tarih. Zira her şehit aslında bir haindir eğer erken ölmeyi başaramazsa. Onun hain olduğu zamanlarda ben gezgindim. Onun gerçeği anlattığı zamanlarda ben yalandan hikayeler uydururdum. Çünkü gerçek o kadar sade ve doğruydu ki kimse inanmıyordu ama yalanın sırrı ve esrarı öylesine büyüleyiciydi ki ben bile inanıyordum. Onu haps ettiklerinde düşündüm kendi kültüründe bir teselli dilemeyi ve o mahpusa kapı aralamayı. Annemin sütünü unutturan komşumdur der benim doğduğum dağlar. Oysa ben marangozum ve kapım iple bağlıdır, onun terzisinin dikemediği söküğü misali. Eğer bir efendi komşum olsaydı ona asla beyfendi demezdim. Zira eğer biraz rumca bilseydik her özgür ve kendi kendine yeten kişiye efendi autonomous derdik tıpkı azerice de kişi gibi kürtçede camêr(ana-erkek/ölü) farsçada mert ibranice de adam (topraktan olan)gibi. Halbuki en güzel ibare efendidir, beyefendi bu özgürlüğe ve özgünlüğe ister mübalağa niceliğinde ister hiyerarşi niteliğinde olsun ket vurmadır. Kilit ve anahtar rumca kelimelerdir bu öykünün konusu olmaları bu yüzdendir. ”

Günün birinde vecd halinde bir yeni yetme kapısını hiç bir anahtarın açamayacağı bir kilit yapması için bu efendiye gider. Efendi gülümser ve der ben sadece rüzgarın açamayacağı kilitler yaparım, konuşmasına şöyle devam eder; asla anahtar yapmam. Çünkü anahtarlar hırsızlar içindir. Kollarını birbirine kilitler ve Tebessüm ederek kör-pe gence uzatır. Define saklayanlar ve hayat çalanlar en büyük hırsızlardır. Son sözü şu olur en gizli defineleri de rüzgar ortaya çıkarır tıpkı en büyük iktidarları devirdiği gibi

Sevgili dostum #yannisvasilisyaylali Thoreu’nun emerson’a dediği gibi senin içerde olman değil bizim dışarda olmamız sorgulanmalıdır.” 24 Nisan 2017

barisicinaktivite@gmail.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *